| Zie hier mijn eerste niet professionele, zin in het maken van een video filmpje, zomaar filmpje van Eelco en Haley. |
| Zie hier mijn eerste niet professionele, zin in het maken van een video filmpje, zomaar filmpje van Eelco en Haley. |
Wat gebeurt er als je een (erg hippe en stoere) varkensboer met een humoristisch theaterbeest kruist? Een hele te gekke 2 dagen durende bruiloft zal ik je zeggen! De bruiloft was echt WOW aangekleed met lampen in bomen, mooie witte bankstellen, warmhoud-kleden voor ‘s avonds en zelfs ook papieren zakjes met lichtjes erin, verdeeld over de grote buitenplaats. Het thema was Italië, dus genieten van elkaar, aankleding van de sfeer en eten stond voorop. Het weer deed ook geweldig goed mee, we hebben 2 dagen boven de 25 graden gehad, dus het thema was compleet.
Tja, dan wordt je rood. En je gaat lachen, je verontschuldig je maar een keer of 20. Vervolgens lach je wat mee en je kruipt snel terug achter je camera.
Het ijs was wel gelijk goed gebroken. Het begin van “het beeld van de fotograaf” was gemaakt! Gelukkig ging het door, het bleef niet alleen bij dit ene dingetje…
Rik en Marijt zijn eerst stiekem getrouwd in het gemeentehuis in het bijzijn van een select groepje mensen. Daarna zijn ze voor een tweede keer getrouwd in de kerk er tegenover. Deze kerk, de oude calixtus, had genoeg plek voor alle gasten die hier aanwezig waren. Dus het zou een mooi moment zijn voor mij als vintage trouwfotograaf om net voordat alles begon een foto te maken van alle gasten van een iets hoger punt, de kansel. Dat was het inderdaad, de foto is gelukt. En weet je, voordat zo’n soort dienst begint, is het altijd een beetje stil in de zaal.
Niemand wil de sfeer verpesten door hard te gaan praten bijvoorbeeld. Helemaal niet wanneer ze bijna gaan trouwen (voor de tweede keer)! Nou, ik had dus niet door dat de plank waarop je staat in de kansel nogal los zat. Dus toen ik eraf wilde stappen, bewoog de plank een beetje met mij mee. Dat was nog niet zo erg, maar toen de plank weer neerkwam en met een, tja hoe zal ik het zeggen…, een vrij luide knal weer neerkwam, kan ik je vertellen dat iedereen je grondig aankijkt. Gelukkig wist een select groepje al van van eerdere actie af, dus er werd gelachen. Ook ik lachte (on)rustig met hen mee…
Vanaf heden kan ik zeggen van wel…
Ik wilde in de kerk graag een spontane foto van alle gasten met het bruidspaar in het midden maken. Ik instrueerde de grote groep waar ze moesten staan en in dit proces beelde ik uit tot waar de grenzen van mijn foto zouden komen zodat ze wisten waar ze moesten gaan staan. Bij deze armbeweging sloeg ik, natuurlijk per ongeluk, de vader van Rik voor zijn voorhoofd. Gelukkig was het niet hard, maar iedereen zag het. Wat een moment!
Iemand van de grote vriendengroep vroeg me een groepsportret te maken. Rik en Marijt en al hun vrienden met hun kinderen erbij. Een behoorlijke groep dus. Groepsportretten zijn natuurlijk altijd een beetje een uitdaging, maar ik probeer het altijd iets anders dan normaal te maken. Geen statieportretten, maar een gekke foto. Een foto waar je langer naar kunt kijken en telkens wat nieuws kunt zien. Dat vind ik leuk om te maken én te geven. Ik vind het prettig om te improviseren en niet iets van tevoren te bedenken. Gelukkig kwam er iets in mij op. Dus van mij krijg je alles behalve statieportretten!
Eelco en Haley heb ik heel vroeg in het jaar ontmoet. Haley is Amerikaanse en woont samen met Eelco in Amsterdam. In september trouwden ze in Groesbeek, de Wolfsberg. Ik heb met Eelco en Haley op onze kennismakings-date gesproken over “the first look”. Iets wat in Amerika heel gewoon is. Het houdt in dat de bruid en de bruidegom voor hun trouwen elkaar voor het eerst zien. Ze spraken af om het moment in het bos te houden. Dit was mijn eerste “first look” die ik mocht fotograferen.
Ik vond het een zeer spannend moment. In het bos stond Eelco te wachten op Haley. Ik had haar zojuist gezien (en bewonderd) en gesproken hoe en waar “the look” zou plaats vinden. Ik snelde vooruit om alles goed in beeld te kunnen brengen. Vol met adrenaline stond ik voor Eelco. Achter hem zag ik Haley van ver tevoorschijn komen. Ze wandelde in een bos in een hele mooie witte jurk. Een mooi contrast om te zien. Op dat moment was ik dus de enige die ze allebei kon zien. Eelco kon zien aan mijn toenemende glimlach dat het bijna zover was. Ik voelde het zweet langs mijn voorhoofd stromen terwijl ik mijn camera in de nu-gaat-het-gebeuren-stand zette. Ze raakte hem aan, hij draaide zich om….. en daar was het fantastiche moment waar ik deel van uit maakte. Wat enorm warm en lief was het! Echt geweldig! De “first look” in volle glorie!
Hier de trouwfoto’s van Eelco en Haley:
Mijn eerste trouwreportage van twee vrouwen was eindelijk zover. Voordat ik hun bruiloft mocht fotograferen, heb ik ook een foto van ze gemaakt voor de cd die ze weg wilden geven aan de gasten op het feest op de dag zelf. Dit was een mooie kennismaking. Daar ontdekte ik al dat ze enigszins recalcitrant waren. Heerlijk, precies in mijn straatje. Ik heb ze dan ook gewaarschuwd voor uitdagingen tijdens de shoot. Ze waren er voor in!
We zijn bij wildvreemden binnengestapt en hebben een aantal foto’s gemaakt, we hebben een gemeente busje geconfisqueerd en we hebben flink gekeet. Jacomine heeft namelijk 4 zonen tussen de 17 en 27. Nu kun je je voorstellen wanneer 4 zonen, 2 vrouwen en de ceremoniemeester mee gaan naar de fotoshoot, er een behoorlijk keet sfeer ontstaat. Ik moest me wel even bewijzen tegenover de jongens, maar dat ging goed (denk ik..
).
Ik heb er erg van genoten om zo de foto’s te mogen maken en zoveel lol met mensen te hebben, ook zelfs met wildvreemden waar we zomaar binnen zijn gestapt om enkele foto’s te maken.
Hier de Trouwfoto’s van Marlies en Jacomine.